هر که بی او به سر نشاید برد              گر  خطا  هم  کند    بباید  برد 

این شعر از شاعر بزرگ ما  سعدی شیرازی است و  او  در آن به زیبا ترین و  موجز ترین شیوه 

می فرماید اگر به کسی چنان دلبستگی داری که زندگی کردن بی وجود او را بسیار تلخ و 

غم انگیز می دانی بهتر است اکنون که در کنارش داری نسبت به خطاهای او بردبارتر باشی 

وقتی مادر  یا پدر  گرامی مان  نسبت به ما جفا پیشه می کنند و  ما را به خشم می آورند

در آن حالت که شاید به درستی می پنداریم که به ما ظلم شده است برای دفاع از خود 

نباید از یاد ببریم که برای واکنش ما خط قرمزی وجود دارد . 

زندگی عاشقانه و زناشویی قدری پیچیده تر از روابط میان اولیا و اولاد است . عشق مادر یا 

پدر  و به ویژه مادر عشقی عیان و عریان است و هم از این روست که بزرگان اخلاق و دین 

در  احترام و تکریم  اولیا تاکید فراوان کرده اند . 

با این حال در عشق سر وهمسر و زن و شوهر نیز  ، اگر این عشق واقعی و ریشه دار 

باشد باید بر گذشت و  چشم پوشی از خطا ها تاکید نمود و خط قرمزی برای واکنش ها 

ترسیم کرد . همه ی اینها به اعتقاد این جانب در شعر شا عر  بزرگ ما تاکید شده است 

خدایش بیامرزد .